Gevoelens toelaten, stap voor stap.

By 13 november 2018 Blog´s

Daar is ze.
Gespannen stapt ze bij me naar binnen. Ze gaat zitten in de stoel. Haar ogen schieten heen en weer van het raam naar mij. Ze vertelt hoe ze er tegenop zag, onze eerste afspraak. “Onze afspraken zijn fijn en spannend tegelijk.” Hoe bedoel je? “De gesprekken en oefeningen maken iets los, zetten iets in beweging.”
Dat ‘iets’ zijn emoties en gevoelens.

Fijn en spannend.
Ik weet precies wat ze bedoelt. Als je voor langere tijd je gevoel hebt uitgeschakeld, je hebt afgesplitst van je emoties, dan is het soms even schrikken als je er weer mee in aanraking komt. Je neemt lichaamssensaties en gevoelens waar, waarvan je niet meer wist dat je ze in je had. En dat geldt voor alles wat er te voelen valt. Geluksmomentjes, vrolijke momenten, trotse momenten. Maar ook de minder leuke. In plaats van alles meemaken vanaf de zijlijn, sta je er ineens weer middenin. En dat kan best even wennen zijn. Spannend en fijn tegelijk.

Ik stel haar gerust.
We duiken echt niet ineens volop haar gevoelswereld in. Tijdens dit gesprek gaan we gewoon heen en weer van ‘social talk’ naar ‘the serious stuff’. Haar overlevingsmechanisme kent ze goed en kan ze prima inzetten. Door heen en weer te gaan kan ze langzaam wennen aan die gevoelswereld die zo lang achter slot en grendel heeft gezeten. We laten haar gevoelens stapje voor stapje weer toe, zodat ze er rustig aan kan wennen en de emoties haar niet afschrikken of overrompelen. Op een veilige manier ervaren en langzaam weer eigen maken.

Opnieuw leren toelaten.
Dit proces ken ik. Ik heb het zelf doorleefd. Tegelijkertijd ben ik er nog steeds volop mee bezig, want dit proces stopt nooit. Hoe zit het met jouw gevoelsbeleving? Laat jij (on)bewust alles toe?

 

Met liefs,

Lisanne